بررسی آراء مخالفان و موافقان طرح مالیات بر عایدی سرمایه

0
91

بازار زمین و مسکن شهری به دلیل شرایط خاص خود خاستگاه مناسبی برای انگیزه‌های سوداگرانه است. به‌زعم کارشناسان مواردی همچون عدم‌توجه به آمایش سرزمینی (توزیع تراکم جمعیتی نامتوازن)، افزایش جمعیت کلان‌شهرها (افزایش نیاز به مسکن در کلان‌شهرها) و کسب درآمد شهرداری‌ها از تراکم فروشی (افزایش انگیزه برای ساخت واحدهای مسکونی در کلان‌شهرها) حوزه مسکن را برای سرمایه‌گذاری سوداگران جذاب می‌نماید. از سویی دیگر، نگاه سرمایه‌ای غیرمولد به بخش مسکن نیز ازجمله دلایل افزایش قیمت مسکن به شمار می‌رود. بدین معنا که بخشی از جامعه به دنبال این هستند که سرمایه‌های خود را به‌ ملک و زمین تبدیل کنند و به جای تولید، آن را در بخش مسکن حبس کنند. بر اساس آمارهای بانک مرکزی، در سال ۱۳۹۶ سهم هزینه‌ایِ مسکن در سبد خانوار به ۳۵.۵ درصد رسید. مطابق آخرین اطلاعات وزارت راه و شهرسازی، شاخص دسترسی به مسکن شهری برای یک واحد مسکونی در سال ۱۳۹۴، به ۱۰٫۳ رسیده است. هم‌چنین، برای هر خانوار ایرانی با محاسبه قیمت یک واحد مسکونی، طول دوره انتظار (ذخیره یک‌سوم درآمد سالانه خانوار) در سال ۹۴، برابر ۳۱ سال برآورد شد.

بسیاری از کارشناسان برای جلوگیری از نوسانات صعودی در قیمت زمین و مسکن، برقراری «مالیات بر عایدی سرمایه» (CGT) را پیشنهاد داده‌اند. به عقیده ایشان CGT در بسیاری از کشورها برای جلوگیری از نوسانات قیمت خانه‌ها استفاده می‌شود.. توتونچی و حقیقت، در مقاله‌ای علمی – پژوهشی که بهار ۹۳ در مجله پژوهشنامه مالیات به انتشار رسید، عاید سرمایه را چنین تعریف کردند: «عایدی سرمایه به زبان ساده، به سود حاصل از سرمایه اطلاق می‌گردد. سود حاصل از سرمایه نوعاً عبارت است از تفاوت قیمت فروش یک دارایی نسبت به قیمت خرید آن (ص ۴۴)». این مالیات که بر «مابه‌‌التفاوت قیمت خریدوفروش دارایی‌های غیرمصرفی» اعمال‌ می­شود، می‌کوشد تا سرمایه‌گذاری سوداگرانه را از صرف بیندازد.

دانلود گزارش : بررسی آراء مخالفین و موافقین طرح مالیات بر عایدی سرمایه

دیدگاهتان را بنویسید

Please enter your comment!
Please enter your name here